Forum Alev

**gökçe34** · 06-01-2009

ATA ve Köylü isimli yazı Mumsema ATA ve Köylü Forum Alev

Bir gün bir köylü Atatürk’ün Orman Çiftliği sınırları içindeki bir tarlayı, kendi tarlasıymış gibi sürüyordu

Onu gördüler

Uyardılar, dinletemediler

Bunun üzerine Atatürk’e söylediler

ATA ve Köylü Atatürk denetlemeye çıktığı zaman o tarafa gitti

Yanındakiler toprağı sürmekte olan köylüyü göstererek:
-İşte budur, dediler

Atatürk yavaş yavaş ona doğru yürüdü; yaklaşınca sordu:
-Burada ne yapıyorsun?
Köylü gülümsüyordu

Son derece sevip saydığımız, fakat asla korkmadığımız bir insan karşısında nasıl durursak köylü de öyle duruyordu

Sakin bir sesle cevap verdi:
-Tarlayı sürüyorum

-İyi ama, bu tarla senin midir?
-Değildir

-Kimindir?
-Atatürk’ündür!

Köylü bu cevapları vermekle suçu kabul etmiş oluyordu

Bu itibarla dava kaybolmuş demekti

Atatürk, kendi toprağına tecavüz edildiği için değil, haksızlık yapıldığı için sertlendi ve sordu:
-İyi ama, sen başkasına ait bir toprağın ona sorulmadan ve izin alınmadan sürülüp ekilemeyeceğini bilmiyor musun?
Köylü hiç telaş etmiyordu

Aynı sükunetle dedi ki:
-Biliyorum, fakat benim bu tarlayı sürüp ekmeye hakkım vardır!
Atatürk’ün kaşları çatıldı, büyük bir merak ve hayretle ona sordu:
-Bu hakkı nereden alıyorsun?
-Çok basit

Atatürk bizim babamız değil midir? İnsan babasının tarlasını sürüp ekerse kabahat mi işlemiş olur?
Atatürk’ün yüzünde takdir ve sevgi duygularının en coşkununu anlatan engin bir gülümseme oldu; köylünün sırtını okşadı ve:
-Haklısın!

diyerek uzaklaştı

KAYNAK ; N

A

BANOĞLU, Nükte ve Fıkralarla Atatürk, s

99-100

06-01-2009	#1
gökçe34	ATA ve Köylü ATA ve Köylü isimli yazı Mumsema ATA ve Köylü Forum Alev Bir gün bir köylü Atatürk’ün Orman Çiftliği sınırları içindeki bir tarlayı, kendi tarlasıymış gibi sürüyordu Onu gördüler Uyardılar, dinletemediler Bunun üzerine Atatürk’e söylediler ATA ve Köylü Atatürk denetlemeye çıktığı zaman o tarafa gitti Yanındakiler toprağı sürmekte olan köylüyü göstererek: -İşte budur, dediler Atatürk yavaş yavaş ona doğru yürüdü; yaklaşınca sordu: -Burada ne yapıyorsun? Köylü gülümsüyordu Son derece sevip saydığımız, fakat asla korkmadığımız bir insan karşısında nasıl durursak köylü de öyle duruyordu Sakin bir sesle cevap verdi: -Tarlayı sürüyorum -İyi ama, bu tarla senin midir? -Değildir -Kimindir? -Atatürk’ündür! Köylü bu cevapları vermekle suçu kabul etmiş oluyordu Bu itibarla dava kaybolmuş demekti Atatürk, kendi toprağına tecavüz edildiği için değil, haksızlık yapıldığı için sertlendi ve sordu: -İyi ama, sen başkasına ait bir toprağın ona sorulmadan ve izin alınmadan sürülüp ekilemeyeceğini bilmiyor musun? Köylü hiç telaş etmiyordu Aynı sükunetle dedi ki: -Biliyorum, fakat benim bu tarlayı sürüp ekmeye hakkım vardır! Atatürk’ün kaşları çatıldı, büyük bir merak ve hayretle ona sordu: -Bu hakkı nereden alıyorsun? -Çok basit Atatürk bizim babamız değil midir? İnsan babasının tarlasını sürüp ekerse kabahat mi işlemiş olur? Atatürk’ün yüzünde takdir ve sevgi duygularının en coşkununu anlatan engin bir gülümseme oldu; köylünün sırtını okşadı ve: -Haklısın! diyerek uzaklaştı KAYNAK ; NA BANOĞLU, Nükte ve Fıkralarla Atatürk, s99-100


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder